Lakmitar i fatit tim
Mund të ma thoje,
se sa shumë e doje,
sa shumë atë që unë kisha, ti e ëndërroje
sa shumë atë që unë kisha, ti e ëndërroje
e s'ma thoje...
Bashkë na komplimentoje,
Bashkë na doje,
Të dyve na doje,
vetë na doje,
të paktën kështu thoje...
Rrethin e përbetimit doje,
Rrethin e përbetimit doje,
atë të përjetësisë,
të betimeve të pakursyera,
për t'më dhënë mua rrethin e lirisë.
Nga këtu nis dhe rilindja ime.
Shoqërisë besnike gjithçka duke i lënë, me mirëbesim në duar,
Si budallaçkë, në pjatë ari për t'ja shtruar,
e duke i pyetur nëse diçka i ka munguar.
Diçka i kish munguar, këtë mirë e di.
Thonë se kur fatin e tjetrit ke lakmuar
preja bëhesh ti!